रक्ताच्या नात्यात नसेल एवढी मैत्रीच्या नात्यात ओढ असते, कशी ही असली तरी, शेवटी मैत्री गोड असते.

जन्म एका टिंबासारखा असतो, आयुष्य एका ओळीसारखं असतं, प्रेम एका त्रीकोनाप्रमाणे असतं, पण मैत्री असते ती, वर्तुळासारखी कि ज्याला शेवट नसतो.

बहरू दे आपल मैत्रीच नात, ओथंबलेले मन होऊ दे रित, अशीच असुदे तुझ्या मैत्रीची साथ, घट्ट पकड माझ्या मैत्रीचा हात.

चांगले मित्र, हात आणि डोळे प्रमाणे असतात, जेह्वा हाताना यातना होतात, तेह्वा डोळे रडतात आणि जेह्वा, डोळे रडतात तेह्वा हात अश्रू पुसतात.

मैत्री करत असाल तर, पाण्या सारखी निर्मळ करा. दूर वर जाऊन सुद्धा, क्षणों क्षणी आठवेल अशी करा.

कोणं म्हणतं, दिवस संपला आयुष्य संपलं, सूर्य मावळतो तो वाईट गोष्टींना घेऊन आणि नव्या गोष्टीची उमेद घेऊन शुभ संध्याकाळ

संध्याकाळच्या या रम्य वेळी असावी सगळ्यांची सोबत तर आयुष्याला येईल खरी रंगत, शुभ संध्याकाळ

पापण्यात लपलेली तुझी नजर, माझ्याकडे बघून लाजत आहे, तुझ्या पायातील पैंजणसुद्धा, माझ्या नावाने वाजत आहे

दाटून आलेल्या संध्याकाळी अवचित उनं पडतं, तसचं काहीसं पाऊल, न वाजवता, आयुष्यात प्रेम घडतं, शुभ संध्याकाळ

डोळ्यातून डोकावते चांदण्यांची माळ, काळजाला साद घाली तुझी संध्याकाळ, शुभ संध्याकाळ!